کجا بازی رومیزی کنیم؟

بدون شرح!

بازی کردن از نظر خیلی ها قید و شروط خاصی داره و یک گروه مجهول الحال توجیه های زیادی برای بازی نکردن میارن، که خب چی بازی کنیم؟ با کی بازی کنیم؟ اصلا چرا بازی کنیم؟ و یا اصلا کجا بازی کنیم؟ اصلا کجا بازی رومیزی کنیم؟ که سوال این مقاله هم هست، که کجا بازی رومیزی و بردگیم انجام بدیم که خدا رو خوش بیاد. به طور کلی اگر نگاهمون رو نسبت به موقعیت ها تغییر بدیم و ساختارهایی که خودمون برای مکان ها تعیین کردیم رو کنار بزاریم هر جایی رو میشه به محلی برای بازی تبدیل کرد و از دورهم بودن لذت برد و جواب این سوال توی ذهن خود شماست اما ما هم به اون ها تو این مقاله اشاره می کنیم.

«خانه»ی دوست کجاست؟

بازی رومیزی روی میز خانه

بازی رومیزی بردگیم در خانه

پدر‌های عزیز علاوه بر خاموش کردن کولر یک تخصص دیگه هم دارن به نام «فرمان نشیمن گاهی» که خطاب به بچه ها ابلاغ میشه تا متوقف بشن و بشینن، دلیل این کار هم یا خونه های آپارتمانی هستش و سلب آسایش دیگران یا سر و صدای زیاد هستش و سلب آسایش اعضای خانه.
خب بچه ها هم دوست دارن تحرک داشته باشن و بازی کنن اما زمانی که شما یک گزینه رو حذف می کنید و بازی پر تحرک رو ازش میگیرید، باید یک گزینه جدید به جای اون رو کنید به همین دلیل بازی های نشستنکی و دورهمی یا همون بردگیم ها اختراع شدن تا بچه رو مشغول نگه داریم و در حین استراحت یک معاشرتی هم با این بچه بنده خدا داشته باشیم. قطعا پدر و مادری که با بچه هاشون وقت میگذرونن، رابطه بهتری هم با بچه هاشون دارن.
علاوه بر اون مگه حتما باید بچه ای در کار باشه تا بازی باشه؟ خیلی از زمان ها می تونیم برای سرگرم شدن و خوش بودن با همسر یا اعضای خانواده و یا دوستانمون متناسب به سلیقه خودمون بساط بازی رو راه بندازیم و متناسب با فضای خونه تفریح داشته باشیم.

 

باز آمد بوی ماه «مدرسه»

بردگیم در مدرسه

بردگیم در مدرسه

خجالت بکش ؟ مدرسه مگه جای بازیه؟ مدرسه جای درس و آموزش و پرورشه !!! خب این هم یک نگاه محسوب میشه، اما در حال حاضر در خیلی از نقاط جهان و بعضی مدارس خودمون تو ایران زمان هایی به بازی های دورهمی، رومیزی و گروهی اختصاص داده میشه تا علاوه بر فعال کردن سنسورای مغزی بچه ها (یجورایی همون پرورش خودمون) بعضی مفاهیم هم به بچه ها آموزش داده بشه که این اتفاق در قالب بازی ها دست یافتنی تر هستن تا با میز ، نیمکت و خط کش کف دست بچه.
مدرسه بدون شک مهم ترین بستر برای بچه هاس تا از تجربیات داخل بازیشون با هم سن های خودشون -از دبستانی گرفته تا دبیرستانی- استفاده کنن و زمان های بین بازی موقعیت مناسب تری رو ایجاد میکنه تا توی زمان های آموزشی ذهن آزاد تر عمل کنه و خسته نباشه. البته معلم ها هم می تونن بازی کنن و به تقویت رابطه دانش آموز با مربی نزدیک تر بشن.
پدر و مادر هایی که بچه هاشون رو در مدرسه هایی می زارن، که توی اون ها از بازی به عنوان وسیله آموزش و پرورش استفاده میشه، این رو خوب میدونن که بچه هاشون در محیط مدرسه نسبت به خونه هم بازی بیشتری دارن و این روند آموزشی به رشد بچه ها هم کمک میکنه.

«کار»، کار تا آخر شب، روزمرگی عادت بد

بازی دور از چشم رییس

بازی رومیزی شطرنج در محل کار

الان یکسری داد میزنن و اعتراض که اینجا دیگه نه؟ تو محل کار؟ تو میخوای رییسمون رو شاکی کنی؟ رییس ها هم میگن تو میخوای مارو ورشکست کنی؟ اما نتیجه این تجربه نشون داده که افرادی که توی محل کارشون با همکار هاشون بازی می کنن (مسلما منظورم گرگم به هوا و قایم موشک نیست و تجربه بازی های دورهمی و رومیزی هستش) نه تنها روابط بهتری با هم پیدا کردن بلکه صمیمت تو محیط کاری خشکشون بیشتر شده و راندمان کاریشون هم بالاتر رفته و جدا در این موضوع اغراق نمی کنم .
تجربه بازی تو محل کار خیلی متفاوت هست چون اولا خیلی از افراد دغدغه های ذهنی زیادی در مورد زندگیشون دارن و نمی تونن یا نمی خوان روی بازی تمرکز کنن و دعوت کردن این آدم ها از اوجب واجباته تا کمی از خلوت خودشون خارج بشن و رها تر فکر کنن البته نه با بازی های سخت و پیچیده که یک دردی هم به درد هاشون اضافه بشه بلکه با بازی های سبک و فان .
برای بازی در محل کار آمادگی این رو هم داشته باشید که با پدیده های متعددی مثل عشاق سیستم های کامپیوتری و دیجیتال، ضد حال ها و زیر آب زن ها روبرو بشید، که ساز مخالف می زنن. به شخصه معتقدم حتی توی معدن هم میشه بازی کرد و با مشخص کردن زمان های استراحت بین کار و بازی کردن میشه ی جون دوباره برای ادامه کار به دست آورد.
فراموش نکنید که رییس ها هم جز آدم ها هستن و با آوردن دلایل منطقی میشه متقاعدشون کرد تا این تجربه رو بپذیرن اما اگر رییستون قبول نکرد یا ارباب رجوع داشتید لطفا بازی نکنید، یک لقمه نون حلال میخوایم در بیاریم فردا نفرینشون مارو میگیره ولی خیلی باحال میشد اگر با ارباب رجوع هم میشد مثلا پانتومیم بازی کرد.

«کافه» ترانزیت یا شایدم «کافه» سوسایتی

بردگیم در کنار انواع خوراکی های کافه

بازی رومیزی بردگیم در کافه

خب دیگه فکر نکنم کسی با کافه مخالفتی داشته باشه . کافه ها الان محل همه جور کاری هستن از کتاب خوندن بگیر تا فیلم دیدن گرفته، جلسه کاری، قرار عاشقانه و قس علی هذا. پس بازی کردن هم میتونه یکی از کارایی باشه که وسط کافه میشه انجام داد. میتونی خودت بازی ببری و بعید میدونم کسی با عصبانیت بگه این چیه آوردی ای بی شخصیت؟ ای جرثومه بازی ها پاشو برو بیرون از کافه من.
بجز اون هم میتونید برید کافه هایی که خودشون بازی دارن، به وفور و زیاد. کافه هایی که تعدادشونم داره زیاد میشه و محیط، میز، صندلی و همه چیزشونم برای بازی رومیزی میزون هستش و علاوه بر منویی برای بروزرسانی و تقویت معده، منویی هم برای بروزرسانی و تقویت مغز دارن که می تونید تجربه کنید و با د.وستانتون اونجا بازی انجام بدید.

 

«پارک» ژوراسیک

بازی در پارک

رومیزی در پارک

خیلی ها اگر به پارک و محیط های بازی تفریحی برن قطعا هوا خوری یا بازی دسته جمعی و حرکتی رو ترجیح میدن اما در حال حاضر هم خیلی ها بازی های گروهی توی پارک ها انجام میدن و موارد زیادی رویت شدن و خب این هم خالی از لطف نیست. هم یک هوایی به کله آدم میخوره و هم بازی رومیزی و فکری انجام میده و هم ملت رد میشن میبینن کنجکاو میشن که این بازی رومیزی چی چی هست.
خوبی پارک این هست که بعضی از اون ها میز های مناسبی برای این جور بازی ها دارن و اگرم این میز ها موجود نبود کف چمن به شرط اهل دل بودن باغبون پارک و خیس نبودنش جای مناسبی برای پهن کردن بساط بازیه. اگر هم همبازی نداشتید بشینید شروع کنید هر کی داشت از اونجا رد میشد، شکار کنید و به جمع خودتون اضافه کنید یکم با آدم های جدیدم معاشرت کنید و فرهنگ بازی رومیزی رو ترویج بدید.

پارسال بهار دسته جمعی رفته بودیم «مسافرت»

ساک مخصوص حمل برد گیم

خب از خونه دوریم، احتمالا از قفسه بازی ها هم دوریم و شاید از همبازی ها هم دوریم اما اینجا هم میشه بازی کرد، حتی در دور دست ها. این همه وسیله می بریم ی جعبه بازی هم بزن زیر بغلت ببر دیگه یا بازی ها جیبی اصلا ، هیچ کاری نشد نداره.
قطعا تمام طول مسافرت رو خارج از خونه یا هتل نیستیم پس موقعیت مناسبی هست تا برای جلوگیری از حوصله سر رفتگی مزمن در حین سفر بازی کنیم و تو سفر لااقل حواسمون به هم سفر ها باشه. یک ضرب المثل قدیمی میگه «تا مرد سفر نرفته باشد، بازی طرفش نرفته باشد» و همچنین قدیم تر ها میگن «بازی خوب رو تو سفر میشناسن» و «بسیار سفر باید تا پخته شود بازی».

«مهمانی» مامان یا گود بای «پارتی» جعفر

-جعفر به دوربین نگاه نکن بازی رو نگاه کن

مسلما گزینه اصلی برای بازی کردن توی مهمونی ها و دورهمی هایی هست که تو خونه خودمون یا خونه آشنا ها جمع میشم و فرصت اگر مهیا بشه قطعا بازی کردن خیلی حال میده. بازی ساز های دنیای بردگیم و بازی رومیزی هم به فکر مهمونی ها بودن و کلا یکی از شاخه های اصلی بازی ها پارتی گیم هاست که برای چنین مجالسی هست (البته منظورشون از اون پارتیا نبوده ها فکر بد نکنید) .
تو این جور بازی ها تعداد نفرات زیادی درگیر بازی میشن و خیلی هم سخت نیستن و فضای شادی رو هم به وجود میارن و خوراک مهمونیا هستن. البته کلا بازی یخ شکنم هست و مطمین باشید یک سری اون طرف مجلس میشینن، به بازی تون نگاه می کنن و تو گوش هم میگن اینا رو نگاه خرس گنده شدن دارن بازی می کنن اما توجهی نکنید و به مسیرتون ادامه بدید اون ها لذتی که شما می برید رو درک نمی کنن.

1 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *